در دفتر ارتباط با صنعت، انواع مختلفی از قراردادهای دولتی و خصوصی وجود دارد که به‌منظور همکاری‌های علمی، تحقیقاتی و صنعتی تنظیم می‌شوند. این قراردادها به‌طور کلی به دو دسته دولتی و خصوصی تقسیم‌بندی می‌شوند که هرکدام ویژگی‌ها و شرایط خاص خود را دارند. در ادامه، انواع این قراردادها همراه با توضیح آورده شده است:

1. قراردادهای دولتی

قراردادهای دولتی به قراردادهایی اطلاق می‌شود که میان یک نهاد دولتی (مانند وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، موسسات دولتی یا دانشگاه‌ها) و یک شرکت یا شخص حقوقی (غیر دولتی) برای انجام خدمات، تهیه کالا یا اجرای پروژه‌های خاص منعقد می‌شود.

انواع قراردادهای دولتی:

• قراردادهای خدماتی: این قراردادها برای انجام خدمات مختلف مانند مشاوره، تحقیق، آموزش یا پروژه‌های فناورانه با هدف رفع نیازهای خاص دولت تنظیم می‌شود. در این نوع قراردادها، پرداخت‌ها معمولاً پس از ارائه خدمات و تأیید آن توسط دستگاه دولتی انجام می‌گیرد.

• قراردادهای تأمین کالا و تجهیزات: این قراردادها برای تأمین کالاها یا تجهیزات خاص برای نهادهای دولتی تنظیم می‌شود. مثلاً تأمین تجهیزات آزمایشگاهی برای یک دانشگاه دولتی.

• قراردادهای پژوهشی و تحقیقاتی: در این نوع قراردادها، نهاد دولتی و دانشگاه به‌طور مشترک بر روی پروژه‌های تحقیقاتی کار می‌کنند. 

• قراردادهای مشاوره‌ای و اجرایی: این قراردادها برای اجرای پروژه‌های خاص در زمینه‌های مهندسی، طراحی، مشاوره و مدیریت پروژه تنظیم می‌شود و می‌تواند شامل قراردادهای مشارکت یا پیمانکاری باشد.

ویژگی‌های قراردادهای دولتی:

• شفافیت بالا: قراردادهای دولتی معمولاً تحت نظارت دقیق مراجع قانونی قرار دارند و از اصول شفافیت، رقابت و عدالت پیروی می‌کنند.
• مقررات پیچیده: این قراردادها تحت ضوابط و قوانین خاص دولتی و آیین‌نامه‌های اجرایی تنظیم می‌شوند که می‌تواند پیچیدگی‌های اداری را به همراه داشته باشد.
• پرداخت‌ها و تأمین منابع: منابع مالی این قراردادها معمولاً از بودجه‌های دولتی تأمین می‌شود و زمان پرداخت‌ها به مقررات خاص خود بستگی دارد.

2. قراردادهای خصوصی

قراردادهای خصوصی به قراردادهایی گفته می‌شود که میان نهادهای خصوصی (شرکت‌ها، موسسات و سازمان‌های غیردولتی) و دانشگاه‌ها برای انجام پروژه‌های خاص، مشاوره یا تأمین کالا و خدمات منعقد می‌شود.

انواع قراردادهای خصوصی:

• قراردادهای مشاوره‌ای و همکارانه: در این قراردادها، دانشگاه و شرکت‌های خصوصی به‌طور مشترک به مشاوره و ارائه خدمات به صنایع و سازمان‌ها می‌پردازند. این نوع قراردادها معمولاً برای ارائه راهکارهای فنی، مهندسی یا تجاری استفاده می‌شود.

• قراردادهای تأمین کالا و خدمات: این قراردادها برای تأمین محصولات یا خدمات مورد نیاز دانشگاه‌ها از سوی شرکت‌های خصوصی مانند تأمین تجهیزات آزمایشگاهی، نرم‌افزارها، ابزارآلات و غیره منعقد می‌شود.

• قراردادهای تحقیقاتی مشترک: در این نوع قراردادها، دانشگاه‌ها و شرکت‌های خصوصی به‌طور مشترک بر روی پروژه‌های تحقیقاتی و توسعه محصولات جدید کار می‌کنند. در این قراردادها، معمولاً دانشگاه‌ها دانش علمی و تحقیقات را ارائه می‌دهند و شرکت‌های خصوصی منابع مالی و تجاری‌سازی را فراهم می‌کنند.

• قراردادهای توسعه فناوری و نوآوری: این قراردادها به‌منظور همکاری در زمینه نوآوری و توسعه فناوری‌های جدید تنظیم می‌شود. شرکت‌های خصوصی ممکن است از تخصص دانشگاه‌ها برای تحقیق و توسعه در زمینه‌های فناوری و مهندسی  استفاده کنند.

ویژگی‌های قراردادهای خصوصی:

• انعطاف‌پذیری بیشتر: قراردادهای خصوصی معمولاً از لحاظ شرایط و مفاد قرارداد، انعطاف‌پذیری بیشتری دارند و به راحتی می‌توانند برای شرایط خاص تغییر کنند.
• تأمین منابع مالی از سوی بخش خصوصی: در این قراردادها، تأمین منابع مالی معمولاً از سوی شرکت‌های خصوصی انجام می‌شود.
• تمرکز بر سودآوری: هدف اصلی قراردادهای خصوصی معمولاً کسب سود از طریق نوآوری‌ها، تجاری‌سازی و استفاده بهینه از منابع است.